buang tabiat

tiba2 pagi tadi aku boleh borak2 dgn mak cerita pasal persediaan nak kawin. itu ini begitu begini. tp dlm hati aku berkata, aku ni dah kenapa? aku kalau tiba2 mmg sah something wrong somewhere. tp cuma story2 ajela. lekat di kepala, hambar di hati. aku cuma nak borak2 dgn mak je. ambil hati mak. kelatnya rasa. Allah Yang Maha Mengetahui.

then, siap masak2 dgn mak. mcmnya aku ni chef. tunjuk2 je. mak yg masak. hahaha. tgh2 masak, mr tunang kol. aku boleh gelak kuat2 mcm nk roboh rumah. tp dlm hati aku, istighfar jela. dulu mr tunang selalu ckp "robohla rumah"....statement tu dia tujukan khas kat adik aku. sbb adik aku suka ketawa. adik aku yg buat aku selalu gembira. tp mr tunang pun dah tak cakap mcm tu lg.

aku tgh p-k ni, aku nk buat mcm mana ye. aku dah cuba sedaya upaya aku. buat mcm biasa. tp aku faham dan sedar. mcm mana statement yg dah didelete. keadaan dah berubah. aku mmg tak suka disuap dgn statement tu. sbb dulu pun ada org ckp perkara yg sama. hakikatnya mmg iye. perubahan tu sedang aku serap masuk ke segenap jiwa raga aku.

terasa 'jauh'....aku sentiasa mahu redhakan bukan setakat relakan. aku sayang sangat kamu. bersama air mata yg gugur ke dasar hati~~

mencari penawar

redhakah aku?

sedaya upaya aku

relakan segenap hatiku

kamu dan aku

girang seperti dulu

biarpun keadaan itu

segalanya telah berlalu

jauh dari waktu

jantungku

pandanglah aku

dari segenap mata hatimu

lihatlah mataku

sirnanya ada kamu

genggam erat jemariku

bantu aku

misteri hati

assalam.

blog ni bagai hidup segan, mati tak mau. bermula dgn "di sini", beralih kpd "seorang cekja". kembali "di sini". bagai ombak di lautan. terumbang-ambing. sekadar tempat cetusan rasa. sekadar tempat bual bicara sendiri. apabila diambang getir, inilah wadah paling bermakna. utk diabadikan. utk seorang, utk dua orang, untuk tiga orang, untuk siapa sahaja yg singgah menatap bicara.

sebenarnya nak tunjuk 1 gambar. cuma gambar 1 kawasan lapang kat tepi padang sek. tp x da pulak gambar tu. tak apela yg penting gambarannya tak pernah luput drpd ingatan. kerana simboliknya kawasan itu memberi kesan yg besar dlm perjalanan hidup aku. kerana kesan itu, petang tadi aku kembali ke tempat tu. org yg bahagia waktu tu sebenarnya larang aku kembali ke situ. bimbangkan aku. dah lama aku tak ke sana. bukan jauh pun. 10 minit kalau jalan kaki. dgn JNA pun tak. sbb aku nk pegi lagi mcm mana aku pegi dulu. dgn motor kapcai abah. bezanya kali ni aku seorang. bezanya kali ni tanpa satay. bezanya kali ni tanpa 'layang-layang saiz 7'.

rindunya aku pada sejarah. walaupun sejarah spm aku 5C. eh tp subjek sejarah la satu-satunya a masa stpm. itu subjek. ini kenangan lama yg tak berapa lama la. betul2 setahun yg lepas. mcm anniversary la pulak kan.

memang besar kesannya. mewujudkan 'hari pengakuan'. step by step kita lalui. hinggalah hari ini. entah step ke berapa dlm perjalanan kita. sama2 tertawa. sama2 menangis. sama2 gembira. sama2 derita. hinggalah saat ini.

cuma mahu kamu bahagia. akanku cuba yg terbaik. namun pintaku. janganlah aku dilupa. ditolak tepi. dlm terduduknya aku, aku perlu menangis. aku jd prasangka. aku jd alpa. aku khilaf. kemudian, aku tersedar. aku kembali buat kamu gembira. namun aku masih berada pada tahap aku terduduk. bila2 masa segalanya muncul. tanpa sesiapa. kita sahaja. berlari bersama. membuatkan aku kaku. ku biar kamu bahagia. sayangnya aku padamu hanya supaya kamu bahagia dlm perjalanan hidupmu.

ko mohon doamu supaya diriku kuat. segalanya hanya akan kembali untuk kamu. ko mohon, leraikan ketakutanku. bantulah aku kerana tiada yg lain melainkan hanya untuk kebaikan kamu.

kamu ialah hidupku.

untuk mr tunang

mr tunang
terima kasih daripada saya
jujur daripada saya
seikhlas hati saya
terima kasih bersama saya

mr tunang
maaf daripada hati saya
sedu sedan saya
maaf bagini jadinya saya

mr tunang
kata hati saya
doakan saya
tetap teguh utk kecintaan hati saya

untuk adik saya

adik saya
namanya kesayangan saya
namanya kecintaan hati saya
namanya buah hati saya
namanya bintang saya
namanya jantung saya
namanya nadi saya
namanya hati saya
namanya aliran darah saya
namanya segala-galanya bagi saya

adik saya
kawan saya
teman saya
sahabat saya
saudara saya
segala-galanya bagi saya

adik saya
bangun saya
jatuh saya
jaga saya
tidur saya
makan saya
kerja saya
segala-galanya bagi saya

adik saya
getaran saya
debaran saya
kegembiraan saya
kesedihan saya
kebahagiaan saya
sengsaranya saya
segala-galanya bagi saya

adik saya
hidup saya
jiwa saya
pandangan saya
langkahan saya
sentuhan saya
fikiran saya
segala-galanya bagi saya

segala-galanya bagi saya
tentang adik saya

sy dan awak

awak lupakan je sy
supaya awk tak sakit hati lg
sy tak boleh kawal apa yg sy rasa
sy tak boleh selindung drpd bertingkah laku pasif
sy tak nak awk kecewa
sy tak sanggap awk ulang yg awk terkilan sgt2
sy semakin sakit dgn penyataan awk
sy mohon kemaafan awk
sy nak awk tau yg sy amat sygkn awk
sy nak awk hidup gembira
sy nak awk rasai erti bahagia
sy nak awk terbang bebas
sy dah janji kn akan syg awk selamanya
sy akan syg awk hingga hujung nafas sy

sy...sy....sy....

macam mana ni....
sy dah kembali seperti dulu
sy betul2 tak sengaja
sy betul2 rasa tak kuat
sy takut sgt2
sy mula menangis bila teringat
sy takut sgt2
sy jadi sensitif
sy tak nak cakap byk2 lg
sy tak nak sms pjg2 lg
sy tak mau mesra2 lg
tp hati sy jd lg sakit
sy rindu sgt
sy tau sesuatu
sy akan 'hilang' awk kalau sy terus mcm ni
sy tak tau nk ckp mcm mana
sy cuma tau sy sedih
sy bukan marah
sy bukan tak bagi
sy perlu masa
sy tak sedia
sy tak sanggup kesayangan sy ada yg lain
sy tak mau
sy minta maaf
sy terlalu syg awk
sy perlukan awk
sy tak mau fikir yg awk sedang sms dgn org lain
sy tak mau fikir yg awk sedang on call dgn org lain
sy cemburu
sy harap awk maafkan sy